Sonnet voor Tom Dumoulin

Hij zat eens in een open wei te kakken,
te schijten, poepen, meuren, toiletteren,
te bouten, kleien, ruften, trompetteren.
Kortom, hij zat een bruine taart te bakken.

Hij zat een flinke mesthoop daar te prakken,
gedichten kwamen uit zijn aars scanderen:
ze batsen, bamsen, dirken, gieren, beren.
Hij moest zijn anus nodig laten zakken.

Voorbijgangers, zij protesteerden luid
en bonden met hem toen meteen de strijd aan.
Die mensen ja, daar heeft hij echt het schijt aan.

Wat hij gegeten had, dat moest eruit,
de koeien vonden het volstrekt normaal:
Erst kommt das Fressen, dan kommt die Moral.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

Comments are closed.