Een nieuw avontuur van koning Willem-Alexander

Koning Willem-Alexander zat op zijn troon en hij had dorst. Hij schelde daarom voor een glas wijn. Niet veel later bracht een lakei zijn glas rode wijn, de koning nam een slok en trok een vies gezicht.

‘Gadver,’ zei hij, ‘deze wijn is bedorven.’

De lakei keek beteuterd, alsof het zijn schuld was.

‘Wat is dat voor wijn?’ vroeg koning Willem-Alexander.

‘De hele kelder staat er vol mee,’ antwoordde de lakei.

‘Dan gaan we eens in de kelder kijken.’

De koning wist dat een koninklijke wijnkelder gevuld moest zijn moet wijn, vandaar dat hij een aantal jaar geleden een flinke partij wijn op de kop had getikt. Voor een prikkie.

Beaujolais Primeur 1992,’ las de lakei van een etiket.

‘1992? Dat is vet over de datum,’ zei de koning.

‘Majesteit, het jaartal op een fles wijn is niet de houdbaarheidsdatum…’

‘Dat weet ik ook wel,’ antwoordde de koning, ‘maar toch is de wijn niet goed meer.’

‘De hele koninklijke wijnkelder staat er vol mee.’

‘Daar weet ik wel wat op.’

 

Diezelfde dag nog liet koning Willem-Alexander weten dat hij de volgende middag zou gaan vliegen vanaf het dak van het koninklijk paleis. Het volk stroomde ’s ochtends al toe om dit spektakel te aanschouwen. De koning stond klaar op het dak.

‘Geduld nog, lieve onderdanen, geduld,’ riep hij.

De zon klom hoger aan de hemel en de mensen werden ongeduldig en dorstig. Koningin Maxima opende (volgens plan) een marktkraam om wijn te verkopen.

‘Slechts twee euro per glas! Wie maakt me los?’

Het dorstige volk viel aan op de wijn, die binnen no time uitverkocht was. Koningin Maxima pakte de spullen weer in en ging terug het paleis in.

De koning riep vanaf het dak: ‘Lieve onderdanen, ik zal zelf niet vliegen vandaag, maar de wijn is er wel doorheen gevlogen. Mijn koninklijke dank daarvoor.’

Even later zat de koning tevreden op zijn troon, met een glas bier.

This entry was posted in Geen categorie and tagged . Bookmark the permalink.

Comments are closed.