Echo en Narcissus

Narcissus zag zijn eigen spiegelbeeld
en was op slag verliefd, hij wilde nooit
een meisje of een jongen meer. En ooit
(zo had hij toen eenieder rondgemaild)

had hij zijn hart zichzel-f toebedeeld.
Zijn hele leven had hij aangeklooid,
hij had alleen maar flink geapenkooid,
en nu was hij dus klaar en uitgespeeld.

Al zong die Echo nog zo polyfoon,
hij sprak tot haar zo achterbaks en vuil:
‘Wat ruik ik? Is het een of ander look en

ben jij vergeten om je tanden schoon
te poetsen? O, wat stink jij uit je muil.’
Ik ween om bloemen in de knop gebroken.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

Comments are closed.