Lucky het klagende paard

1

Een paard, haar naam was Lucky, stond te grazen,
ze at het malse verse groene gras.
Het leek erop dat zij gelukkig was,
dat was zij echter niet, zij klaagde veel ‘Helazen.’

‘Helaas is dit,’ zo was zij eens aan ’t blazen,
‘helaas is dat. Helaas is zus. Helaas
is zo.’ In klagen was zij echt een baas,
nee sterker nog: zij was de baas der bazen.

Maar toen zag Lucky iemand op een fiets,
zij dacht: ‘Kijk aan, zo kom je nog eens ergens.’
Want zij was uitgekeken op haar wei.

‘Zo’n gave fiets, dat is tenminste iets
waar ik vooruit mee kan, want (echt waar) nergens
is het zo saai als hier,’ is wat zij zei.

2

Dus Lucky kocht een fiets en ging ermee
op reis. Zij fietste over lange paden.
En toen ze moe was, ging ze pootje baden.
Ze kreeg ook zin in chocomel of thee.

Zo om haar heen was grasland en het vee
stond daar te grazen. ‘Heeft u chocolade?’
vroeg Lucky aan de koeien achter prikkeldraden,
‘of thee? Natuurlijk was het antwoord ‘Nee.’

Dus Lucky zat vermoeid alweer te balen,
en hoorde achter haar een luide toeter.
Ze schrok ervan en dacht: ‘Wat is dat nou?’

Maar toen ze beter keek, toen zei ze: ‘Wauw!
Och, dat is gaaf, zo’n hele snelle scooter.
Hop naar de winkel om er een te halen.’

3

Die scooter, man! Dat vond ze echt een zegen,
hij reed vooral zo lekker hard en snel.
Ja, dat beviel het paardje wonderwel.
Zo toerde Lucky over vele wegen,

vooral die buitenaf waren gelegen.
Ze gaf de gashendel een flinke lel
en over paden scheurde zij zo fel.
Maar toen… helaas, helaas, toen kwam er regen.

De regen maakte Lucky kliedernat
en uiterst saggerijnig bovendien.
Dus Lucky zette het weer op een klagen:

‘Ik kan die natte regen niet verdragen.
Maar hé! Kijk daar, nou moet je dat eens zien!’
Een auto, dat leek Lucky echt wel wat.

4

Zo zoefde Lucky in haar nieuwe wagen
de paden op, de lanen in. Ze had
nog nooit zo veel plezier gehad. Een bad
van snelheid was het, dit plan moest wel slagen.

Ze ging zo ver de wielen konden dragen.
Pas op! Kijk uit! En rem! Daar loopt een kat!
Ineens was Lucky’s droom uiteengespat,
ze vloog subiet de bocht uit, en verslagen

lag Lucky in de sloot… haar auto he-
lemaal kapot. Ze kroop de oever van
het weiland op. En kijk, dit was haar wel

bekend. Haar eigen weiland was het, ze-
ker weten! Was dit nou haar mooie plan?
‘Mijn eigen wei… helaas geen sterhotel.’

5

Dus Lucky was uiteindelijk weer thuis
beland, nadat ze lang had rondgereden.
Haar eigen wei, dat was weer eventjes geleden.
Het leek een spelletje van kat en muis.

Ze was dus thuis, maar dat was per abuis.
O jee, de dagelijkse bezigheden
die naderden met flinke rasse schreden.
‘Helaas,’ zei Lucky, ‘is het hier niet pluis.’

Want daar kwam al een meisje aangestapt,
met vele paardrijspullen in haar handen.
Ze zadelde het paard behendig, vlug.

Zo werd het paardje Lucky opgelapt
met zadel, teugels, bit, diverse banden
en met een lachend meisje op haar rug.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Lucky het klagende paard

Sonnet

U weet dat vroeger alles beter was,
toen jonge meisjes jonge meisje waren,
met van die leuke rokjes aan. Aan hen
zou nooit de ouderdom zich openbaren.

Ze vormden samen een soort meisjesras,
en niemand kon dat ooit precies verklaren.
Ook nu niet, ondanks dat ik ouder ben,
want, nee joh, wijsheid komt niet met de jaren.

Wat wel komt met de jaren, is verval
en grijze haren horen daar ook bij.
De jeugdigheid… die bleef niet hunnerzijds,

want zo vergaat het meisjes bovenal.
Die jonge meisjes zijn niet meer, ook zij
zijn aangevreten door de tand des tijds.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Sonnet

Sonnet

Ik hunker naar de tijd van toen er op
TV nog iets bijzonders was, een goed
programma over Rin Tin Tin of Skippy
of Flipper, of… hoe heet die hond? Ja: Lassie.

Maar ook verlang ik zo naar AVRO’s Top-
Pop. Och, wat was er toen een overvloed
aan kwaliteit, want neem nou Langkous Pippi!
Of neem bijvoorbeeld Adriaan & Bassie!

Maar nu? Wat moet ik nu met Game of Thrones?
Of docu’s opgenomen met die drones?

En al die nieuwigheden op dat Netflix?
U vindt het alles, ach, ik vind het net niks.

Maar er is Youtube voor die ouwe zooi,
die ouwe troep, ja dat vind ik nou mooi.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Sonnet

Sonnet

O jee, o jee, ik heb me een verdriet,
sinds jij me voor die and’re man verliet.
Dat was, vond ik, dus helemaal niet chic,
daarmee verspeelde jij bij mij krediet.

Mijn toestand werd toen smartelijk kritiek,
met hoofdpijn, heimwee, hartzeer en koliek.
Mijn goede oude lieve moeder ried
me aan: ‘Beluister troostrijke muziek.’

Ik stream al dagenlang zoveel ik kan
de liedjes van Frans Duyts en van Frans Bauer
en ook van André Hazes jr.

En golden oldies zoals die van Cor-
rie Konings… Vrolijk word ik er niet van,
integendeel! Ik word alleen maar grauwer.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Sonnet

Sonnet

De Zee, de Zee klotst voort in eindelo-
ze deining, ik zit achter mijn bureau
en krijg wat trek in haring, kabeljauw,
saté met friet, een varkensfricandeau,

een worst, een Portugese bacalao,
een stuk gebraden vlees van een karbouw,
een Wiener schnitzel, en een tête de veau,
zes bitterballen en een berenklauw.

Dit alles heb ik echter niet, helaas.
Misschien is er nog snoep van Sinterklaas?

Nee, niets is er in huis en ook het geld
is op, een pizza kan er niet besteld

en niet bezorgd worden. Maar de Zee,
de Zee klotst voort en ik dein met haar mee.

 

Posted in Geen categorie | Comments Off on Sonnet

Sonnet

Al zonnestervend zonk in zee een wijde
met blauwe hemels geborduurde wade.
En in de verte klonk een serenade:
het wolkenheer die op de kimme spreidde,

die langs der duinen ruige kruinen leidde,
die als met droeve dodenklacht genade
aan ’t zoeken was en er geen chocolade
van maken kon. Het was een hoog getijde.

Want eenzaam dreigend ruist de duist’re zee,
de zee die slaat de kuste zonder ruste.
Op ’t woelend vlak der zee ligt doods en stom

die oude moeder aarde vaal alom.
Ik zie een grijze nevel rijzend… Lustte
jij liever XTC of LSD?

Posted in Geen categorie | Comments Off on Sonnet

Sonnet

Ik ben geboren uit het zonnegloren
en uit het zuchten van de zoute zee.
En ook uit al die liedjes van André
van Duin die vele jaren lang je oren

zo maltraiteerden. En uit kleine sporen
van vieze paddenstoelen (dat is goor) en
uit wat je zoal vindt in de wc.
Dus toen ik daar was klonken eng’lenkoren:

‘Gezegend zij de fantasie der mensen,
want die is aan het godendom gelijk.

Zie hier de godenzoon met zeven pensen,
en elke pens is volgevreten, kijk

en luister goed naar al zijn malle wensen.
Want god en mens, da’s allebei gezeik.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Sonnet

Gedichtenworkshop

Woensdag 12 juli: op de dag dat de boeken ingeleverd moesten worden, pikten sommige leerlingen van het Pontes Pieter Zeeman toch maar mooi een workshop gedichten schrijven mee.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Gedichtenworkshop

Zoutkoorts-festival

Op 2 juli was het tweede Zoutkoorts-festival in het Openluchttheater Hoessenbosch. Er was ook een poëziepodium waar ik sonnetten voordroeg.

Posted in Geen categorie | Comments Off on Zoutkoorts-festival

67 sonnetten

Pats! Boem! Mijn nieuwe dichtbundel is te koop. Hij is getiteld 67 sonnetten. Want ja, zo veel sonnetten staan erin. Te koop bij bol.com, bij bruna.nl, bij managementboek.nl en ook in de stenen boekwinkel bij jou om de hoek (ISBN9789402164206).

Posted in Geen categorie | Comments Off on 67 sonnetten