Ik vind Ik kom hier nog op terug van Rob van Essen een van de beste romans van deze eeuw. Vandaar dat ik over dat boek een artikel schreef toen de redactie van Vooys mij om een bijdrage vroeg.









Ik vind Ik kom hier nog op terug van Rob van Essen een van de beste romans van deze eeuw. Vandaar dat ik over dat boek een artikel schreef toen de redactie van Vooys mij om een bijdrage vroeg.









I
een dartel veulen was ze tussen
anemonen hyacinten narcissen
in de verte loopt een spierwitte koe tussen
ranonkels seringen tulpen violieren
chrysanten
toen brak ik de grond open
verscheen ik in een helderzwart licht
zo ging ze naar de geesten die in
de onderwereld gevangen zaten
en at ze een oneven aantal
granaatappelpitten om te blijven
verhit werd ze gezocht tot een correctie
niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar
werd de rust uit
de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald
ze zou lang in
het verborgene blijven
II
ik wilde duizend bloemen
laten bloeien
druiven voor de wijn
graan voor het brood
laten rijpen
nu in dit lange heden
waar herinneringen doven
is er niets meer te verwachten
alles glijdt steeds verder terug
maar ik hoor de lokroep
de wind fluistert mijn naam
bevestigt mijn bestaan
ik luister uit de diepten
mijn moeder is mij niet vergeten
ze weet nog hoe ik heet
(Eerder gepubliceerd op https://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/290714.html)
de herder mompelt slapend zinnen
flarden die verhalen
van langvervlogen eeuwen
van tijden die nog veel langer
van ons zijn gescheiden
onhoorbaar mompelt hij
het is een groot mysterieus verdwalen
zijn hoofd droomt tv-kanalen
uit alle landen
in alle talen
die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen
de knappe herder leeft slapend
eeuwig voort
eeuwig en altijd
de maan en de vijftig mooie dochters weten
dat hij niet gestoord kan worden
altijd slapen
altijd rusten
altijd
(Eerder gepubliceerd op https://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/290442.html )
ik zag twee beren aan de hemel
vager en verdwijnend in de
rozevingerige dageraad die aan de ware
stralende zonsopkomst voorafgaat
de sterren waren na-ijverig van dat licht
geluiden klonken om ons heen
tsjiep
tsjiep
tsjiep
meh
meh
meh
een lentebries maakte je gouden haren
door de war het was die wind die je gouden haren
door de war maakte maar je wilde niet dat de zefier je gouden haren
door de war gemaakt had
je zei dat je ooit een hoofd
vol slangen zou krijgen
door jaloezie en afgunst
ik begreep je niet
durfde je niet aan te kijken
(Eerder gepubliceerd op https://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/290441.html )
vader
waarom heb je mij verlaten
jij bent de zon
waar alles om draait
maar draai het nu eens om
om mij
geef je paardenkrachten aan mij
voor één dag
ik ben de zoon
ik ben de zon
ik ben je vader
maar dat wordt je ondergang
je stort neer en spat uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd
je woorden verstomd
geen enkele paardenkracht kan je
weer terugbrengen
die beker laat ik jou voorbijgaan
galopperend over de melkweg
de sterren verbaasd als eierschalen
te hoog
te laag
lager
laagst
het werd donker en koud
een drie uur durende duisternis
vader vergeef me
een bliksemschicht schoot schichtig
verscheurend het lichaam in
vlees en bloed
dat neerstortte in de zilte zee
door geen zon meer te verzoenen
en toch
werd donker licht
werd kou warm
de dood van de zoon
(Eerder gepubliceerd op https://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/290257.html)
Een van de vakken die ik geef, gaat over retorica en argumentatie. De studenten kunnen, als zij willen, dat vak afsluiten met een opiniërend artikel in de krant.
Een van die artikelen is opgepikt door lesboekenmakers en in een lesboek terechtgekomen. Dat vind ik echt heel tof.



In het tijdschrift Tiecelijn, uitgegeven door het Reynaertgenootschap, verscheen een recensie over mijn Reynaert-vertaling: https://basjongenelen.nl/wp-content/uploads/Recensie-in-Tiecelijn-Reynaert-in-een-nieuwe-regel.pdf
Het gedicht ‘Ingevallen vorst’ droeg ik voor tijdens de opening van de gedichtenwandeling in de Tilburgse binnenstad.

Een van de gedichten van de Tilburgse gedichtenroute is van mij. Hij hangt bij café Steck.

In het tijdschrift Queeste verscheen een tijdje geleden een voorpublicatie uit mijn boek over Middeleeuwse humor (dat Middeleeuwse humor zal heten). Het is een paragraaf over het komische toneelstuk Vanden winter ende vanden somer. Klik hier voor de pdf: https://basjongenelen.nl/wp-content/uploads/QUEESTE-vanden-winter-2024.1-2.003.JONG_.pdf